Cora: “Ik was het al vaker tegen gekomen op de Socials. Ik vond het een mooi concept en dacht ‘ik heb de ruimte in mijn gezin’. Dan de gedachte ‘wanneer is dan het moment daar?’.” Toen las Cora de hulpvraag van Marije en dacht: “Dit is het.” Sindsdien is haar gezin steungezin voor Marije. Stichting Buurtgezinnen, een sociale onderneming, is opgericht in 2015 en is actief in meer dan 145 gemeenten. Deze stichting koppelt een stabiel steungezin aan een vraaggezin dat in de zelfde wijk woont. Het vraaggezin wil graag ontlast worden. Het zoekt hulp en steun. Bijvoorbeeld omdat familie en vrienden niet in de buurt wonen. Of om welke reden dan ook niet in de gelegenheid zijn om een helpende hand te bieden. De coördinator van Buurtgezinnen houdt gedurende de steun een vinger aan de pols. Het steun- en/of vraaggezin kan er altijd terecht met vragen om hulp of advies. Cora vertelt met passie over wat het voor haar betekent om Marije wekelijks een adempauze te gunnen. Cora: “Door tijd en aandacht te besteden aan hun gezin hoop ik hun leven beter te maken.” Marije beaamt dat dit ook het geval is: “Het contact met Cora voelt heel warm en vertrouwd aan en ook mijn dochter voelde zich snel veilig en vertrouwd in het gezin van Cora. Mijn dochter is echt een kind dat houdt van buiten spelen en actief zijn. Dus dat gaat heel goed samen met Cora’s zoon.” Cora vult aan: “Ze zijn van de zelfde leeftijd en haar dochter is ook gelijk goed geaccepteerd door mijn zoon en zijn vriendjes. Ze zitten niet op dezelfde school, dus ze zouden elkaar anders niet snel zijn tegen gekomen.” Cora vindt het belangrijk dat er gemeenschapszin leeft in de buurt: “Kinderen moeten opgroeien in een wijk waar je naar elkaar omkijkt en waar het veilig is. Lekker spelen met je vriendjes en vriendinnetjes. Waar je net als vroeger vrij in en uit kunt lopen bij elkaar.” Dat laatste heeft Marije zelf al mogen ervaren. Tijdens het buitenspelen werden Ilse en Nathan overvallen door een plensbui. Als verzopen katjes stonden ze bij Marije voor de deur in plaats van bij Cora. Dat was niet de bedoeling, maar Marije heeft ze warm onthaald. De moeders barsten in lachen uit. Aan hun opmerkingen kun je goed merken dat ze aan een half woord genoeg hebben om elkaar te begrijpen. Het is mooi om te zien dat het doel dat Buurtgezinnen nastreeft goed gelukt is bij deze twee gezinnen. Cora vertelt dat je allemaal periodes in je leven kunt hebben waarbij je tekort komt. Maar ook periodes waarbij je over hebt en als je dat samenvoegt kun je delen . Cora: “Op een ander moment heb ik weer wat nodig. Zo kun je er voor elkaar zijn in een buurt.” Bij het geven van steun is van belang dat de insteek is wat heeft het kind en het gezin nodig. Met het geven van steun hoop je bij te dragen aan het welbevinden van het gezin. De meeste steungezinnen bieden iedere week of om de week een halve dag steun. Ook vrijwilliger worden bij Buurtgezinnen? Ga meteen naar de vacature: www.vcwageningen.nl .

De meeste mensen zijn wel bekend met de paddentrek. Zichtbaar door de vermelding op bordjes en de schermen langs de weg. Minder bekend is wat erbij komt kijken om de soms massale migratie in het voorjaar in goede banen te leiden. Jente ten Napel en Mees Biemond vertellen er met plezier over. Zij studeren in Wageningen en werken gedurende een aantal maanden als stagiair bij het landelijk onderzoeksinstituut voor Reptielen, Amfibieën en Vissen (RAVON). Padden zijn een veelvoorkomende soort amfibieën die na hun rustperiode in het najaar en de winter het water opzoeken om zich daar voort te planten. In een dichtbevolkt en volgebouwd land als Nederland is het moeilijk en soms onmogelijk om veilig het water te bereiken. Daarom helpen vrijwilligers van de ruim 125 paddenwerkgroepen in Nederland met de paddentrek. Deze vrijwilligers helpen tussen februari en april om padden veilig van A naar B te brengen. Vrijwilligers weten welke routes de padden volgen en zijn tijdens de migratie na zonsondergang actief met zaklamp en veiligheidshesje. Jente en Mees: “Behalve het verkeer is het belanden in een put een grote bedreiging voor de pad. Zonder springkracht zoals de kikkers, komen padden moeilijker de stoep op, waardoor zij de stoeprand moeten volgen. En daar liggen de onvermijdelijke putten waar zij en andere amfibieën vaak in terechtkomen. In 2025 is daarom het project “Pad Uit De Put” gestart. Met hulp van paddenwerkgroepen in Wageningen en Ede openen we putten langs migratieroutes. Uiteindelijk geven we advies aan gemeenten over het plaatsen van trappen in putten waar veel amfibieën in vallen. We zijn dus op verschillende manieren voor de padden bezig.” Jente en Mees zijn gefascineerd door het gedrag van de dieren. Mannetjes beginnen als eerste de migratie om uit te kijken of vrouwtjes al in aantocht zijn. Na de paring vormen zich soms duo’s. Dan vervolgt het vrouwtje met het mannetje als passagier de tocht naar het water. De pieken in de paddentrek worden bepaald door de weersomstandigheden. Hogere temperatuur en regen zijn de ideale omstandigheden. De kracht van doen staat centraal in het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Ook wat doen? Ga naar: website paddenwerkgroep

Als je buiten het broedseizoen in het Binnenveld loopt of fietst, zie je soms een groepje mensen aan het werk met wilgen knotten. Grote kans dat het vrijwilligers zijn van Landschapsbeheer Zuidwest-Veluwe. Jasper Jan de Konink is zowel uitvoerend als organiserend actief bij deze club die zich bezighoudt met herstel, behoud en ontwikkeling van de natuur in Bennekom, Ede en Wageningen. Hij vertelt: “Het is begonnen met een groepje studenten in 1988 die brood zagen in het knotten van wilgen. Inmiddels hebben we veel afwisselende projecten en doen we ons werk in afstemming met gemeenten, boeren en andere terreineigenaren. Gereedschap krijgen we in bruikleen van de Stichting Landschapsbeheer Gelderland. Een korte opsomming van de projecten waar we elk jaar mee bezig zijn. Heel bijzonder is een heidegebiedje oostelijk van Bennekom waar we ongewenste bomengroei tegengaan voor het behoud van het open karakter. Dat soort werk doen we overigens ook op andere plaatsen zoals op de Eng. Maar daar bij Bennekom is een paar jaar geleden vastgesteld dat hier wel 29 mierensoorten leven. Om die reden heet het gebiedje nu op initiatief van de gemeente Ede ‘Mierenreservaat’. Bij Pomona beheren we samen met andere vrijwilligers het groen en houden we de vijver open. Het wilgen en elzen knotten doen we eens in de vier jaar op vaste plekken in opdracht van boeren of particulieren.” Jasper Jan vertelt wat vrijwilligers leuk vinden aan het werk: “Het is moeilijk dit in één woord te vangen. Belangrijk is het ‘zijn in de natuur’, geconcentreerd met iets heel anders bezig zijn. En natuurlijk ook het samenwerken in een leuke sfeer met meteen een resultaat.” De formule is: buiten het broedseizoen van eind augustus tot april werken ze eens in de veertien dagen op zaterdag van 10:00 tot 14:00 uur aan een vooraf aangegeven project. Mensen krijgen vooraf informatie via de nieuwsbrief en beslissen dan zelf om mee te doen. Voor veilig materiaal wordt gezorgd. Er is altijd een coördinator aanwezig die zorgt voor instructie en begeleiding. De praktijk is dat er tussen de tien en twintig mensen per keer meedoen. Ook vrijwilliger worden? Kijk op www.vcwageningen.nl .